De jongste houder van een zwaargewichtstitel in de geschiedenis

Hij was precies 20 jaar en 145 dagen oud toen hij de ring betrad in een druk bezochte arena in Las Vegas. De rustige uitdrukking op zijn gezicht weerspiegelde helemaal niet dat hij, door deze strijd te winnen, er zeker van kon zijn dat hij lid zou worden van de boks Olympus. Het leek alsof hij het belang ervan niet eens doorhad. Toen kwam Trevor Berbick, een veel langere, zwaardere en, het belangrijkste, veel meer ervaren Jamaicaanse bokser, de ring in. Van de eerste seconden van de wedstrijd af aan wist Tyson op een absoluut dominante manier de weerstand van zijn tegenstander te breken, met een knock-out in de tweede ronde, en dankzij deze overwinning werd hij de jongste houder van een zwaargewichtstitel in de geschiedenis. En het is onwaarschijnlijk dat dit historische record door iemand anders zal worden verbroken.

Experts begonnen toen zijn ongebruikelijke tactiek, de zogenaamde Peek-a-boo, op te merken. Deze bestond voornamelijk uit het wiebelen op zijn voeten en een precieze verdediging met een constante bescherming van zijn gezicht. Zijn favoriete combinatie was de rechtse haak, die eerst het lichaam van de tegenstander raakte en vervolgens direct zijn kin.

In aanvulling op zijn lage lengte (178 cm), was hij herkenbaar aan zijn explosiviteit, uitstekende snelheid en het perfecte moment van zijn slagen.

Later, hij behaalde een paar titels van andere organisaties, en tot op heden is hij de enige bokser die tegelijkertijd belts van de WBA, WBC en IBW bezit. Andere overwinningen, waaronder die tegen Spinks, waarvoor Tyson een ongekende $22 miljoen verdiende, verliepen altijd op dezelfde manier. In de ring leek he simpelweg onverslaanbaar.

Problemen binnen en buiten de ring

Ondanks het feit dat hij een enorme favoriet was, liet hij verbijsterend genoeg een gevecht tegen Buster Douglas verloren en ondervond hij voor het eerst in zijn carrière niet alleen een nederlaag, maar werd hij zelfs uitgeschakeld en tegen de grond gewerkt. Het was een van de grootste verrassingen in de geschiedenis van het boksen.

Vanaf dat moment werd Tyson’s stagnatie steeds duidelijker. Hij werd veroordeeld voor verkrachting, hierdoor wist hij een straf van drie jaar in de gevangenis te ondergaan en begon hij problemen te krijgen met alcohol en drugs. Na zijn terugkeer uit de inrichting, zette hij zijn carrière voort.

In de tweede opeenvolgende wedstrijd tegen de gevreesde Evander Holyfield, vond het meest epische en tegelijkertijd meest bizarre moment in de geschiedenis van het boksen plaats, wat ook leidde tot een aanzienlijke schade aan zijn reputatie. Mike Tyson, wiens psyche op dit moment al gebroken was, beet twee keer in het oor van zijn tegenstander, waarna hij uiteraard werd gediskwalificeerd en zijn professionele bokslicentie voor anderhalf jaar werd ingetrokken.

Wat over de goede oude Tyson was overgebleven, was slechts een vage schim. Na financiële tegenslagen verklaarde hij faillissement, en in 2005, na de derde nederlaag van de laatste vier gevechten, beëindigde hij zijn succesvolle carrière in de boksring.

Om al zijn schulden samen te voegen, heeft hij sindsdien meer dan genoeg geprobeerd; een autobiografie geschreven, optredens gegeven in Hollywood, het gezicht geworden van een autoverhuurbedrijf, maar ook zijn onbaatzuchtige activiteiten zijn het vermelden, zoals het oprichten van een goededoelenorganisatie om verlaten kinderen te helpen, of een recente liefdadigheidsvoetbalwedstrijd van november 2020.