Table of Contents
Elke beweging die we maken wordt veroorzaakt door spiercontracties. Sommige spieren spannen zich samen, andere verlengen zich, en alleen hun juiste samenwerking zorgt ervoor dat we lopen, rennen, objecten tillen of sporten. Alle bewegingen worden gecontroleerd door de hersenen, wat impliceert dat de hersenen en de spieren goed verbonden moeten zijn. Dus het bestaan van een verbinding tussen de hersenen en de spieren laat ons zien dat deze verbinding ook belangrijk kan zijn wat betreft kracht en het opbouwen van spiermassa.
Hoe de verbinding tussen hersenen en spieren werkt
Spieren zonder hersenen zouden slechts nutteloze massa zijn die onze energie kost. Dankzij motorneuronen, die verantwoordelijk zijn voor het doorgeven van signalen van de hersenen naar de spieren, kunnen we de meest complexe bewegingen uitvoeren. Dit werkt dankzij spiercontracties. Bij het trainen van de verbinding tussen de hersenen en de spieren, is het belangrijk om je te concentreren op alle fasen van de beweging:
- Concentrisch, wanneer de spier verkort en de belasting omhoog brengt
- Excentrisch, waarbij de spier langer wordt, maar nog steeds onder spanning staat en de belasting afremt.
- De excentrische fase is vaak de fase waarin de meeste mechanische schade aan het spierweefsel optreedt en die leidt tot aanzienlijke aanpassing.
- Isometrisch, waarbij de lengte van de spier niet verandert, maar er wel spanning wordt gehouden.
De communicatie tussen de spieren en de hersenen is tweerrichtingsverkeer. Dit betekent dat niet alleen de hersenen de spieren vertellen wat ze moeten doen, maar de spieren reageren ook op de hersenen, zodat de hersenen een nauwkeurig overzicht hebben van welke spieren wanneer en in welke positie actief zijn.
Om te communiceren tussen de spieren en de hersenen, gebruikt het menselijk lichaam de neurotransmitter acetylcholine, die een soort “boodschapper” is en een signaal overbrengt dat aangeeft dat een spier geactiveerd moet worden. Hoe meer we onze spieren gebruiken, hoe meer acetylcholine er wordt gebruikt via de neuromusculaire verbinding, en deze verbinding verbetert hierdoor. Zo, met regelmatige lichaamsbeweging, is het mogelijk om betere controle over spiercontracties te krijgen [1].Verbetering van de verbinding tussen hersenen en spieren
Een studie uit 2018, uitgevoerd door Brad Schoenfeld en zijn collega’s, kan ons wellicht een idee geven. Het doel van deze studie was om te bepalen hoe verschillende oefenmethoden de opbouw van spiermassa beïnvloeden tijdens langdurig krachttraining. Het effect van bewuste focus op de aanspanning van de beoogde spier (de “mind-muscle connectie”) werd vergeleken met bewuste focus op de algehele beweging. De studie bestond uit 8 weken training met 30 mannen zonder eerdere trainingservaring.
Het resultaat was dat het focussen op contractie leidde tot een grotere toename van de biceps, maar niet de quadriceps. Verschillen in kracht waren niet statistisch significant, hoewel de trend aangaf dat er sprake was van meer kracht bij het focussen op de algehele beweging tijdens oefeningen voor de benen. De conclusie was dat neuromusculaire koppeling mogelijk spierhypertrofie (toename van de spiermassa) kan bevorderen, met name in het bovenlichaam [2].
Wat betreft krachttraining, is het logisch om je te concentreren op de verbinding tussen de hersenen en de spieren, vooral bij geïsoleerde oefeningen zoals de biceps deadlift. Complexe oefeningen, zoals de bench press of squat, vereisen de inzet van een groot aantal spieren om de beweging uit te voeren.
Hoe trainen we dan de neuromusculaire verbinding?
- Activatie (opbouw) serie – span en ontspan de doelspier meerdere keren aan voor de isolatieoefening.
- Langzame herhalingen – vertraag de beweging, houd deze in de maximale uitrekking. Een langere tijd onder spanning belast de spiervezels zwaarder en maakt het gemakkelijker om de samentrekking te voelen.
Waarom het goed is om de verbinding tussen hersenen en spieren te verbeteren
- Betere spiergroei (hypertrofie) – het bovenstaande onderzoek laat zien dat het focussen op de samentrekking spiergroei kan bevorderen.
- Verhoogde spieractivatie – de bewuste aanspanning van een spier vergroot de betrokkenheid ervan tijdens het bewegen.
- Verbeterde techniek – bewustzijn van de beweging helpt om de oefening preciezer uit te voeren, waardoor het risico op blessures wordt verminderd.
- Betere spiercontrole – het vermogen om individuele spieren “aan te voelen” en te controleren, verbetert de coördinatie en motoriek.
- Effectievere revalidatie – de verbinding tussen de hersenen en de spieren is cruciaal bij het herstellen van functies na een blessure.
Wat gebeurt er wanneer de neuromusculaire overgang niet goed functioneert?
De spierkracht neemt met de leeftijd evenredig af. Dit wordt vaak voornamelijk toegeschreven aan sarcopenie, d.w.z. spieratrofie.
De verminderde verbinding tussen de hersenen en de spieren is ook mede verantwoordelijk. Lage activiteit op oudere leeftijd, in combinatie met het afnemen van de snelspiervezels, wordt aangeduid als atrofie (krimpende spieren), en zwakke neuromusculaire verbindingen leiden tot vaker valpartijen en het onvermogen om de bewegingen op oudere leeftijd goed te coördineren.Als gevolg daarvan heeft dit een negatieve invloed op de algehele kwaliteit van het leven op oudere leeftijd, wanneer we een hoger risico lopen op blessures en ziekenhuisopname [4].
Add a comment