Table of Contents
Veel van ons willen graag slanker zijn, meer gespierd en idealiter het hele jaar door strakke buikspieren hebben. We brengen veel op om ons ideale figuur te bereiken. We eten steeds minder, doen meer aan sport en veranderen onze levensstijl bijna volledig. Maar dit pad naar een droomlichaam is niet ideaal en kan veel complicaties en valkuilen met zich meebrengen. Het is veel beter om realistische doelen te stellen en een gezonde manier te kiezen om ze te bereiken, zonder onnodige extremen.
Op deze manier kunnen we langdurige resultaten verwachten zonder negatieve effecten op het lichaam.Maar wat gebeurt er wanneer de wens naar een mooi lichaam een obsessie wordt? Eetstoornissen kunnen zich beginnen te manifesteren. In hun geval wordt onschuldige gewichtsvermindering vaak de belangrijkste prioriteit, wat de fysieke en mentale gezondheid ernstig kan aantasten. Er is niet slechts één type eetstoornis, maar er zijn er verschillende. Elk ervan heeft zijn eigen specifieke kenmerken, en daarom is het belangrijk om de soorten en oorzaken van de meest voorkomende te begrijpen. Het is een goed idee om de waarschuwingssignalen van de aandoening in een vroeg stadium te herkennen en zo snel mogelijk professionele hulp te zoeken om ernstige problemen te voorkomen.
Wat is een eetstoornis?
Een eetstoornis (ES) is niet simpelweg een weigering om te eten als gevolg van de wens om af te vallen, of een puberale trend die zo uit het niets opduikt. Het kan beginnen met een onschuldig verlies van een paar extra kilo’s, dat uiteindelijk uit de hand loopt. Het is een ernstige en potentieel levensbedreigende psychische aandoening. [1-3]
- Het wordt gekenmerkt door gedragsstoornissen en een ongezonde houding ten opzichte van eten en het lichaam.
- Het manifesteert zich het vaakst door het weigeren van voedsel, een extreem lage energie-inname, afwisselend periodes van vasten en overeten, of andere vormen van meer of minder bewust manipulatie van de voeding.
- Dit kan verergerd worden door het opwekken van braken, misbruik van laxeermiddelen (stoffen met een laxeerwerking) of diuretica (vocht afdrijvende medicijnen).
- In veel gevallen is er een poging om de energie-uitgave te maximaliseren door gedurende de dag veel te bewegen en door overmatige inspanning.
Een persoon met een eetstoornis leeft er doorgaans in een eigen wereld die zich voornamelijk richt op eten, gewichtsverlies en lichaamsbeeld. Ze doen er alles aan om op de een of andere manier aan hun figuur te werken, wat ze vaak associëren met meer voldoening, geluk en sociale status. Ze hebben hoge verwachtingen van zichzelf en willen nog steeds hun ideale schoonheidsbeeld bereiken.
In plaats daarvan, vallen ze vaak in een diepe vicieuze cirkel, waar fysieke en mentale gezondheidsproblemen op hen wachten, wat de kwaliteit van leven aanzienlijk vermindert. [1-3]
Wat veroorzaakt een eetstoornis?
Het begin is meestal subtiel. Vaak begint het met een verlangen naar een slanker lichaam, een strakker buikje, betere sportprestaties of de behoefte om aan de eisen te voldoen die een persoon stelt aan zichzelf of die door de maatschappij worden gesteld. Na de eerste successen komen de complimenten en de prettige aandacht die zo’n persoon ervan overtuigen dat ze het goed doen. En zo verminderen ze nog verder hun voedselinname en beginnen ze meer te bewegen.
Ze vinden dat dit de enige manier is om doelen te bereiken. Maar het kan uit de hand lopen en zo’n persoon kan heel gemakkelijk en snel in de lelijke wereld van eetstoornissen terechtkomen. De werkelijke oorzaak van een eetstoornis is erg moeilijk te detecteren. Het kan niet zomaar gaan om gewichtsverlies, omdat veel mensen dit elke dag ervaren en het meestal geen probleem vormt. Er zijn een aantal factoren die een mogelijke trigger kunnen vormen. Sommige zijn geworteld in iemands directe omgeving, en andere beginnen in hun eigen hoofd. [4-5]Wat zijn de risicofactoren voor eetstoornissen?
De belangrijkste oorzaak van een eetstoornis kan een voorgeschiedenis zijn van het volgen van verschillende diëten, een verlangen om in alles de beste te zijn, of een wens om de sportprestaties te verbeteren, vooral in disciplines met een sterke nadruk op uiterlijk en esthetiek. Maar de lijst is nog lang niet compleet. Biologische, psychologische en sociale factoren kunnen ook een rol spelen bij het ontstaan van eetstoornissen. [4-5]
1.
Biologische factoren die tot een eetstoornis kunnen leiden.- Als u iemand in uw directe omgeving heeft met een eetstoornis of een andere psychische aandoening: als uw ouder, broer, zus of andere naaste familielid een psychische aandoening heeft, dan neemt uw risico op het ontwikkelen van deze aandoeningen, waaronder eetstoornissen, toe.
- Een ervaring met een aantal diëten: een eetstoornis komt vaak voor bij mensen die in het verleden al een reeks diëten hebben gevolgd met als doel hun figuur te veranderen.
2. Psychologische factoren die tot eetstoornissen kunnen leiden
- Het streven naar perfectie: Het stellen van overdreven, vaak onrealistische eisen en verwachtingen aan jezelf. Als je ergens in wilt verbeteren, kan het proberen om af te vallen of op andere wijze je lichaamsvorm te veranderen, een manier worden om je doelen te bereiken.
- Ontevredenheid over de eigen lichaamsvorm: Ontevredenheid over je uiterlijk kan ook je zelfvertrouwen beïnvloeden.
3. Sociale factoren die tot eetstoornissen kunnen leiden
- Cultus van slankheid: mensen met een slank figuur worden over het algemeen als succesvoller en gelukkiger beschouwd in de maatschappij. Dit is ook de reden waarom we proberen onze sociale status en prestige te verbeteren door af te vallen.
Wie loopt het meeste risico op een eetstoornis?
Het maakt niet uit of we een kind in de tienerjaren zijn, een vrouw van in de vijftig of een volwassen man, ieder van ons kan risico lopen.
- Eetstoornissen komen voor bij ongeveer 5% van de bevolking en ontwikkelen zich het vaakst tijdens de adolescentie en vroege volwassenheid.
- Wereldwijd wordt geschat dat 0,5 – 3% van de mensen lijdt aan anorexia nervosa of bulimia nervosa. Volgens experts worden deze cijfers echter aanzienlijk onderschat. Veel gevallen komen mogelijk zelfs niet bij een arts, die een diagnose stelt.
Welke groepen lopen een hoger risico op eetstoornissen?
Een van de groepen met een hoger risico is gebaseerd op leeftijd en geslacht. Bovendien worden risicogroepen ook vaak verbonden door vergelijkbare interesses of beroepen. [9-10]
- Jongemannen en -vrouwen. Tijdens de puberteit treden een aantal fysiologische veranderingen op die het uiterlijk beïnvloeden, zoals borstontwikkeling of een grotere vetophoping in het heupgebied bij meisjes. Sommigen kunnen hieraan proberen te voldoen door diëten, vasten of overeten, wat dan kan uitgroeien tot een eetstoornis.
- Mensen die ingrijpende levensveranderingen doormaken. Dit kan het verlies van een dierbare zijn, een verbreking, een baanverandering of een verhuizing zijn.
Wat zijn de meest voorkomende soorten eetstoornissen?
Volgens de Internationale Classificatie van Ziekten (ICD), gepubliceerd door de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), kunnen we verschillende soorten eetstoornissen onderscheiden. De American Psychiatric Association (APA) vult deze lijst aan.
De officiële indeling helpt bij de diagnose van eetstoornissen. Er zijn echter ook andere, niet-gespecificeerde problemen die op veel manieren lijken op deze aandoeningen. En die sluiten we ook niet uit in ons overzicht. [11-13]Het definiëren van eetstoornissen
1. Anorexia (anorexia nervosa)
Anorexia is waarschijnlijk de meest bekende eetstoornis. Anorexia is de meest voorkomende aandoening waarbij mensen niet eten. Mensen die lijden aan deze aandoening, eten slechts één appel per dag en sommige dagen eten ze helemaal niets. Dit wordt in veel gevallen verergerd door een groot energieverbruik door middel van sport en beweging. **Meestal proberen ze ten koste van alles een zeer strikte voeding en trainingsschema aan te houden dat ze zelf hebben opgesteld. Al dit leidt vervolgens tot een ernstig calorietekort en aanzienlijk gewichtsverlies. Ondertemperatuur is dan een van de criteria voor de beoordeling van de aanwezigheid van anorexia nervosa. Als dit afwezig is in de medische geschiedenis, wordt de aandoening aangeduid als atypische anorexia.
De angst om aan te komen, het verlangen om een laag gewicht te behouden en een vertekend beeld van het eigen lichaam worden ook vaak toegevoegd aan de beperking van de voedselinname. De mensen om de persoon heen kunnen hen als slim genoeg beschouwen, maar de persoon ziet nog steeds tekortkomingen in zichzelf. Bijvoorbeeld, ze kunnen hun dijen te vol vinden, zelfs als het objectief gezien het tegenovergestelde waar is. Mensen met anorexia geven meestal niet toe dat ze een probleem hebben dat hun gezondheid kan schaden. Laat staan dat het hun gezondheid ernstig kan schaden. [11-13]
2. Bulimia (bulimia nervosa)
Bulimia verschilt van anorexia doordat het wordt gekenmerkt door herhaalde episodes van overmatig eten, die gepaard gaan met gevoelens van schuld en een verlies van controle over de voedselinname. Dit wordt vaak gevolgd door compensatiegedrag in de vorm van vasten, overmatige inspanning, opgewekt braken of misbruik van laxeermiddelen. Deze strategieën worden door mensen met bulimia gebruikt om te proberen gewichtstoename te voorkomen.
Als periodes van overeten in combinatie met compensatiegedrag minstens één keer per week gedurende drie maanden voorkomen, dan is er sprake van boulimie. Als dit minder vaak gebeurt, wordt het probleem aangeduid als atypische boulimie.
Mensen met boulimie kunnen in korte tijd een grote hoeveelheid van allerlei soorten voedsel eten.
Ze kunnen ook extreme veranderingen in hun dieet ervaren. Sommige dagen eten ze alleen caloriearme voedingsmiddelen, zoals fruit, groenten, mager vlees of vetarme zuiverproducten, die vervolgens worden vervangen door grote porties ‘verboden’ voedingsmiddelen, zoals snoep of fastfood. Deze overgang wordt dan ervaren als een mislukking, gevolgd door schuldgevoel. [2, 11-13]3. Binge-eating disorder
Net als bij boulimie, wordt overmatig eten gekenmerkt door periodes van grote hoeveelheden voedselinname over een korte periode. Dit gedrag wordt vaak vergezeld door gevoelens van schuld, mislukking, teleurstelling en verlies van controle. Compensatoir gedrag is echter vaak afwezig. Als dit minstens één keer per week gedurende drie maanden herhaalt, dan is er sprake van overmatig eten. Als het minder vaak voorkomt, wordt het probleem aangeduid als atypisch overmatig eten.
Het is kenmerkend voor mensen die last hebben van binge-eten dat ze sneller en grotere porties eten dan normaal. Ze blijven dan eten totdat ze een onaangenaam, zelfs pijnlijk gevoel van overdaad ervaren. Het is ook typisch voor hen dat ze beginnen met eten, zelfs wanneer ze geen honger hebben. Ze schamen zich vaak voor hun gedrag en geven er de voorkeur aan om alleen te eten. [11-13]
4. Pica
Deze eetstoornis wordt gekenmerkt door het consumeren van niet-eetbare items zonder calorische waarde. Dit kan bijvoorbeeld watten, haar, papier of zeep zijn. Voor een klinische diagnose van deze stoornis moet dit gedrag minstens een maand aanhouden. Mensen met deze aandoening vermijden echter geen normale voedingsmiddelen en kunnen daardoor geen tekenen van ondervoeding vertonen. [11,14]
Dit probleem wordt vaak pas vastgesteld wanneer het gebruik van een bepaald product gezondheidsproblemen veroorzaakt en mensen medische hulp zoeken. Anders kan het verborgen blijven voor iedereen behalve de persoon die erdoor getroffen is. Maar het grotere probleem ontstaat wanneer de aandoening onderdeel is van een andere eetstoornis. Mensen met andere psychische aandoeningen of een verstandelijke beperking lopen hierdoor een verhoogd risico. [11,14]
Ruminationstoornis
Dit is een aandoening die wordt gekenmerkt door het terugkeren van maaginhoud in de mond en het herhaaldelijk kauwen, doorslikken of uitspuwen ervan. Dit gebeurt vaak onwillekeurig en zonder inspanning. Het gebeurt zonder pijn of misselijkheid en is niet gerelateerd aan gastro-intestinale aandoeningen of andere eetstoornissen.
Om gediagnosticeerd te worden, moet dit gedrag minstens een maand lang herhaald worden. [11,14]
6. Niet-specifieke eetstoornissen.
Deze aandoeningen voldoen niet aan de vereiste criteria voor een diagnose van de bovenstaande aandoeningen. Dit vermindert echter zeker niet hun ernst. Naast atypische anorexia nervosa, boulimia en overmatig eten, omvat dit ook laxerende stoornissen.
De laatste wordt gekenmerkt door het herhaaldelijk gebruik van laxeermiddelen, diuretica en opgewekt braken om het lichaamsgewicht te beïnvloeden. In tegenstelling tot boulimie, is er geen voorgeschiedenis van overmatige voedselinname.Deze groep omvat ook het slaap-eetstoornis, waarbij sprake is van overeten na het diner of ’s nachts eten. Dit kan dan de slaap verstoren en leiden tot gewichtstoename, zelfs obesitas. Het is ook typisch voor mensen die dit ervaren, dat hun eerste maaltijd van de dag later op de dag plaatsvindt. [11,12,15]
7. Avoidant restrictieve voedselinname stoornis (ARFID)
Een persoon met deze stoornis maakt zich niet zorgen over lichaamsbeeld of gewichtsverlies. In plaats daarvan vermijden ze bepaalde voedingsmiddelen of hele groepen voedingsmiddelen vanwege hun smaak, textuur, uiterlijk of temperatuur. Het kan het gevolg zijn van een negatieve ervaring in het verleden (bijvoorbeeld het stikken op een bepaald voedingsmiddel of een slechte spijsvertering na het eten).
Angst voor bepaalde voedingsmiddelen kan gevoelens van angst en vrees veroorzaken. Hierdoor kan een persoon vaak een zeer beperkt dieet hebben, wat ze niet kunnen uitbreiden vanwege de huidige gevoelens van angst. [11,14]
Niet-specifieke, voedselgerelateerde aandoeningen
Hoewel deze aandoeningen niet officieel als eetstoornissen worden beschouwd, zijn ze er wel erg dichtbij in aard.
Ze zijn geassocieerd met een aantal gezondheidsrisico’s en mogen daarom niet vergeten worden.1. Bigorexia (spierdysmorfe stoornis)
Bigorexia, ook wel bekend als het Adonis Complex, wordt beschouwd als het tegenovergestelde van anorexia. Het is een psychologische stoornis die vaker voorkomt bij mannen. Zoals bij anorexia, wordt het gekenmerkt door een vertekend beeld van het eigen lichaam. Het verschil is echter dat mensen met bigorexia zichzelf als te klein, zwak beschouwen en onvoldoende spiermassa hebben. Ze proberen dit te compenseren met uren van training in de sportschool en een verhoogde energie-inname. Ze doen er simpelweg alles aan om spiermassa op te bouwen. En hoewel ze succes hebben, zijn ze nog steeds niet tevreden met hun uiterlijk, wat depressieve gedachten kan uitlokken.
Het is waarschijnlijk geen verrassing dat dit probleem voornamelijk voorkomt onder bodybuilders. Volgens studies lijden meer dan 50% van de individuen (zowel mannen als vrouwen) die deelnemen aan amateur- en professioneel bodybuilding aan bigorexia. In deze gevallen is het gebruik van anabole steroïden om de spiermassa te vergroten, helaas geen uitzondering. Dit probleem kan dan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen die verband houden met steroïden. [16-17]
2. Orthorexia (orthorexia nervosa)
Orthorexia is een psychische aandoening die, hoewel het niet voldoet aan de criteria voor een officiële eetstoornis, zeker onder deze categorie valt.
Het wordt soms ook wel een obsessie met gezond eten genoemd. Het wordt gekenmerkt door een dwangmatige behoefte om alleen ‘gezonde’ of ‘schone’ voedingsmiddelen te eten, wat iemand met deze aandoening een gevoel van controle over hun gezondheid geeft. Na het eten van ‘verboden’ voedingsmiddelen, ontstaan gevoelens van schuld en angst.Een persoon met orthorexie eet alleen wat ze als geschikt beschouwen en kan daardoor een zeer beperkte keuze aan voedsel hebben. Ze elimineren vaak hele voedselgroepen uit hun dieet die ze als ongezond of schadelijk beschouwen. Dit kunnen suiker, brood of andere graanproducten, vet, vlees of zuivelproducten zijn. Hoe ernstiger de situatie, hoe minder voedingsmiddelen nog als goed en gezond genoeg worden beschouwd om te eten.
Dit resulteert doorgaans in een tekort aan bepaalde voedingsstoffen (proteïnen, koolhydraten, vetten, vitamines, mineralen), wat kan leiden tot gezondheidsproblemen.
Ze zijn meestal stevig overtuigd van de juistheid van hun dieet en erkennen vaak niet dat hun gedrag een probleem zou kunnen zijn. [14]
Symptomen en gevolgen van eetstoornissen
Als iemand regelmatig slechts een stuk fruit eet in plaats van een volledige maaltijd, probeert een lege maag te vullen met water, of afwisselt tussen overeten en vasten, dan is het waarschijnlijk dat dit gedrag op de lange termijn een negatieve invloed heeft op hun gezondheid.
Alle bovenstaande aandoeningen hebben één ding gemeen: een verstoorde relatie met voeding. Dit kan ernstige gevolgen hebben voor de mentale en fysieke gezondheid. Maar dat is nog niet alles, omdat deze problemen zich vervolgens op verschillende manieren uitstrekken tot de functionering van interpersoonlijke relaties en de sportprestaties. Over het algemeen wordt de kwaliteit van leven verminderd.
1. Wat zijn de gevolgen van eetstoornissen voor uw lichamelijke gezondheid?
Voedsel levert niet alleen energie, maar ook belangrijke micronutriënten, zoals vitamines, mineralen en andere biologisch actieve stoffen die een positief effect hebben op het lichaam. Als het lichaam gedurende een langere periode ontdaan is van een van deze stoffen, kan het niet goed functioneren.
Deze gevolgen en impacten kunnen per eetstoornis verschillen. In geval van een ontoereikende energie-inname, treden er aanpassingsmechanismen in het lichaam op om zoveel mogelijk energie te besparen. Logischerwijs beschouwt het lichaam een drastische vermindering van de energie-inname als een levensbedreigende situatie, en probeert het overal waar mogelijk energie te besparen. Energie wordt dan voornamelijk gebruikt voor essentiële functies zoals de hartfunctie of ademhaling.
Sommige van de processen in het lichaam worden ernstig beperkt, met ernstige gevolgen. [18-19]De gevolgen van eetstoornissen voor het lichaam
- chronische vermoeidheid en prikkelbaarheid
- verlies van spiermassa en algemene zwakte
- concentratie- en aandachtsproblemen
- spijsverteringsstoornissen (constipatie, diarree), buikpijn
- haaruitval en verslechtering van de huidkwaliteit
- frequentie braken veroorzaakt schade aan de slokdarm en tanden
- botontkalking (osteoporose)
- slaapproblemen
- negatieve invloed op oestrogeen- en testosteron niveaus, seksuele gezondheid en vruchtbaarheid
- onregelmatige menstruatie of volledige afwezigheid van menstruatie (amenorroe)
- bloedarmoede door ijzertekort
- in ernstige gevallen kunnen de hartslag en bloeddruk vertragen, wat de normale hartfunctie kan aantasten
2. Wat zijn de gevolgen voor de geestelijke gezondheid van eetstoornissen?
Een persoon met een eetstoornis kan al psychische problemen hebben voordat de aandoening zich manifesteert.
Even later kan een ED een tol eisen op hun geestelijke gezondheid en interpersoonlijke relaties. Ze gaan er vaak mee stoppen om deel te nemen aan sociale en familieevenementen die hun toewijding aan hun zorgvuldig opgestelde schema in gevaar kunnen brengen. De extraverte persoon wordt dan plotseling een introverte. [19-20]Wanneer iemand lijdt aan een eetstoornis, is het gebruikelijk om voortdurend over eten na te denken en geobsedeerd te raken door gewicht en uiterlijk. Flexibiliteit en aanpassingsvermogen in het dagelijks leven nemen af, omdat de persoon zich moet houden aan een plan en een vastgesteld regime.
Mentale gezondheid en de impact van eetstoornissen
- depressie, angst en gevoelens van minderwaardigheid
- zelfmedelijden en zelfvertrouwenstekort
- gevoelens van schuld, teleurstelling en schaamte
- gevoelens van eenzaamheid
- angst voor nieuwe dingen
- rituelen en dwangmatig gedrag (herhalend gedrag)
- obsessieve of indringende gedachten die je niet kunt loslaten
- verslechterde familierelaties
- beschadigde of verbroken relaties met partners en vrienden
3. De invloed van eetstoornissen op sportprestaties.
Hoewel sommige atleten gedurende een lange periode in staat zijn om normaal te trainen, mede dankzij hun lichaam dat zich aanpast aan een lage energie-inname, kunnen ze na verloop van tijd een afname van de prestaties en andere negatieve gevolgen van de eetstoornis gaan ervaren. [21]
Sportprestaties en de impact van eetstoornissen
- gevoelens van vermoeidheid en uitputting
- verminderde trainingsprestaties
- verlies van spiermassa en kracht
- verminderde spierfunctie door een tekort aan energie uit voeding, eiwitten en elektrolyten (kalium, magnesium, calcium), die belangrijk zijn voor hun goede werking
- spierkrampen door tekorten aan elektrolyten
- moeite met concentreren op de prestaties
- vaker breuken en blessures
- verminderd herstel en genezing van blessures
- lagere glycogeenvoorraden in het lichaam – een opgeslagen koolhydraat
Als u zich afvraagt wat nog meer een combinatie van een lage energie-inname en overmatige inspanning met het lichaam van een atleet kan doen, lees dan ons artikel Hoe menstruatieverlies en andere symptomen van het ‘female athlete triad’ te bestrijden?
Hoe eetstoornissen aanpakken?
Het is absoluut noodzakelijk dat iemand met een eetstoornis niet alleen gelaten wordt. In dit geval is de deskundige hulp van een arts en andere leden van een multidisciplinair team noodzakelijk om een complete zorg te waarborgen. Een arts, een psycholoog en een diëtist zijn doorgaans betrokken bij de behandeling van een persoon met een eetstoornis. Eveneens belangrijk is de steun van familie en goede vrienden. [13]
Luister naar de podcast ‘Healthy Measures’ over het onderwerp een gezonde relatie met eten.
Wat moet u onthouden?
Mensen met eetstoornissen manipuleren voedsel vaak om meer dan alleen af te vallen of spieren op te bouwen. In veel gevallen, denken ze dat het hen zal helpen een beter uiterlijk te bereiken, hun sportprestaties te verbeteren en meer zelfvertrouwen, levensvreugde en succes te ervaren. Ze leven in hun eigen wereld, die vol zit met het tellen van calorieën en spijt na het eten van bepaalde voedingsmiddelen. Hun eigen perfectionisme, peerddruk of psychologische problemen kunnen hen hieraan leiden.
In dit geval is vroegtijdige hulp van professionals essentieel om de negatieve gezondheidseffecten van een eetstoornis te helpen voorkomen. Als u iets heeft geleerd van het artikel van vandaag en denkt dat iemand anders het ook zou moeten lezen, aarzel dan niet om het te delen met uw vrienden. U helpt zo om bewustwording te creëren en meer informatie te verspreiden over eetstoornissen.[1] Wat is een eetstoornis – https://nedc.com.au/eating-disorders/eating-disorders-explained/the-facts/whats-an-eating-disorder/
[2] Wat zijn eetstoornissen? – https://www.psychiatry.org/patients-families/eating-disorders/what-are-eating-disorders
[3] Psychology Today. Eetstoornissen – https://www.psychologytoday.com/us/conditions/eating-disorders
[4] National Eating Disorders Association. Risicofactoren. – https://www.nationaleatingdisorders.org/risk-factors
[5] Geneeskunde, N. Eating Disorders: Oorzaken en Risicofactoren. – https://www.nm.org/conditions-and-care-areas/behavioral-health/eating-disorders/causes-and-risk-factors
[6] Janout, V., & Janoutová, G. Risicogroepen voor eetstoornissen in de Tsjechische Republiek—Cross-sectioneel epidemiologisch pilotonderzoek. – https://pdfs.semanticscholar.org/71d2/8418c9c51bc3a5249c9cbf5c0deab83b92c1.pdf
[7] Het identificeren van mensen die een risico lopen op het ontwikkelen van een eetstoornis. – https://nedc.com.au/identifying-people-at-risk-of-eating-disorders/
[8] Micali, N., Martini, M. G., Thomas, J. J., Eddy, K. T., Kothari, R., Russell, E., Bulik, C. M., & Treasure, J. Levensduur en prevalentie van eetstoornissen onder vrouwen in de middenjaren: Een populatie-gebaseerd onderzoek naar diagnoses en risicofactoren. – https://doi.org/10.1186/s12916-016-0766-4
[9] Risico- en beschermende factoren. [https://nedc.com.au/eating-disorders/eating-disorders-explained/risk-and-protective-factors/[
[10] Winchester Hospital. Risk Factors for Eating Disorders.– https://www.winchesterhospital.org/health-library/article?id=20315
[11]
Čuť žiť. Diagnoses. – https://chutzit.sk/diagnozy/
[12]
DSM- 5 Diagnostic criteria for Eating Disorders. Institute for Eating Disorders. – https://insideoutinstitute.org.au/assets/dsm-5%20criteria.pdf
[13]
Healthdirect Australia. Eating disorders – https://www.healthdirect.gov.au/eating-disorders
[14]
Types of Eating Disorder.
– https://www.beateatingdisorders.org.uk/get-information-and-support/about-eating-disorders/types/[15] Michigan Medicine. Nachtelijk Eetstoornis – https://www.uofmhealth.org/health-library/aa107116
[16] Cafri, G., Olivardia, R., & Thompson, J. K. Symptoomkenmerken en psychiatrische comorbiditeit bij mannen met spierdysmorfe. Comprehensive – https://doi.org/10.1016/j.comppsych.2008.01.003
[17] Tovt, Š., & Hricová, A. Introductie tot bigorexia. – https://doi.org/10.32725/kont.2021.014] Gezondheidsgevolgen. National Eating Disorders Association. [https://www.nationaleatingdisorders.org/health-consequences
[18] NAMI: National Alliance on Mental Illness. Eetstoornissen. – https://www.nami.org/About-Mental-Illness/Mental-Health-Conditions/Eating-Disorders
[19] HealthXchange. Eating Disorder Complications: Medical Risks, Psychological Effects and Social Impact – https://www.healthxchange.sg:443/food-nutrition/eating-disorders/eating-disorder-complications-medical-risks-psychological-effects-social-impact
[20] Place, M. Hoe eetstoornissen de sportprestaties beïnvloeden. – https://www.mccallumplace.com/about/blog/eating-disorders-affect-sports-performance/
Add a comment